کارگران ایرانی درد مشترکی دارند که آن را فریاد می زنند ولی گوش شنوایی را نمی یابند که آن را دریابد؛ آن هم «فقر» است! فقری که کمر آنها و خانواده شان را شکسته است و دیگر فرقی نمی کند در شهر زندگی کنند یا روستا، هر جا که باشند، حقوقشان همان دو سه روز اول تمام می شود و 27 روز دیگر صو ...