به نظر مک اوئن، این امر ناشی از دستور شوقی افندی است که گفته بود بابیت نباید از بهائیت جدا شود. مک اوئن استدلال می کند در واقع بابیت و بهائیت دو جنبش متفاوت با ویژگی های متضاد بودند یکی شورشی، جنگ سالار و شبه نظامی (بابیت)، و دیگری صلح گرا و نظم محور(بهائیت).