مغز هیچ وقت واقعاً بیکار نیست، حتی وقتی فقط تلویزیون تماشا می کنیم. حالا تصور کنید هم زمان گوشی تان را هم چک می کنید، به پیامی جواب می دهید و سعی می کنید حرف های اطراف را هم بشنوید. این همان «چندوظیفگی» روزمره ای است که بی خطر به نظر می رسد، اما مغز را به تدریج تحلیل می برد.