مرسوم است که دولت ها علاوه بر گرایشات باطنی خود، سعی می کنند به اوصاف و نامی شناخته شوند. مانند دولت سازندگی(هاشمی رفسنجانی )، دولت اصلاحات(خاتمی)، دولت عدالت و ساده زیستی (احمدی نژاد)، دولت تدبیر و امید (روحانی)، دولت تحول و ایران قوی (رئیسی) و دولت وفاق (پزشکیان).