در پاییز 1404، بازار کار ایران با افزایش بیکاری و کاهش مشارکت اقتصادی روبه رو شد؛ نرخ بیکاری جمعیت 15 ساله و بیشتر به 7.8 درصد رسید و تنها 40.7 درصد از افراد در گروه شاغل یا بیکار قرار گرفتند، در حالی که بیشترین فشار بیکاری به جوانان و شاغلان با ساعات کاری طولانی وارد شده است.