سهراب پورناظری، ایران را «منت های شادی» می داند؛ سرزمینی که دماوند بی ستون، کابل، دوشنبه، سمرقند و آتش نوروز است؛ سرزمینی که دعای داریوش و کتیبه کوروش، فردوس حافظ، سعدی، خواجه نظام الملک و محمدعلی فروغی است. ایران برای او حنجره قمرالملوک، آواز پریسا و صدای دختری آذری است که مقام ...